Er zijn keren geweest dat ik totaal geen zin had in zijn bezoek. Gatver, dacht ik dan, krijg ik weer die moeilijke vragen. Achteraf gezien waren die vragen niet zo moeilijk. Wel confronterend en helder. 'Hoe gaat het? Ben je nog blij met de dingen die je doet? En, waar wil je naartoe de komende periode?'

Het dwingt me om na te denken over de dingen die ik doe. Voer ik een opdracht uit puur en alleen om inkomsten te genereren? Of neem ik de opdracht aan omdat ik daadwerkelijk plezier beleef aan het uitvoeren van de opdracht? Want, waar draait het in het leven om? Overleven? Of plezierig leven?

Beiden zijn nodig, maar als je een bepaald minimum aan inkomsten hebt, waarom dan harder werken om nog meer geld te verdienen? Om een luxere auto te rijden? Zodat je in de P.C. Hoofdstraat kunt shoppen? Om vier keer per jaar op vakantie te gaan?

Geld is nodig, maar niet zaligmakend. Ik moet plotseling denken aan de volgende spreuk:

'Het rijkst is diegene die het minste nodig heeft.'