Laatst kreeg ik een kritische vraag voorgelegd: 'Hoe kun je mensen coachen als je zelf de indruk wekt dat je je werk en privé niet in balans hebt?' Nee, ik was niet gepikeerd. Eerder kreeg ik een glimlach op mijn gezicht. De beste coaches en psychologen hebben zelf ook weleens op de andere stoel gezeten.
Er is herkenning, de coach of psycholoog stelt probleemloos de juiste vragen en drukt direct op de juiste knoppen. En ja, ik heb problemen gehad met mijn werk- en privébalans. En wanneer heb je een probleem? Als jij en/of je partner/gezin er last van hebt. Ik was zo bezeten door mijn werk dat mijn toenmalige vriend me op een gegeven moment belde en zei: 'En nu kom je naar huis!' Zeer begrijpelijk omdat overwerken voor mij een regel was, geen uitzondering (en dan ging het echt niet om een uurtje...)
Ja, op dit moment heb ik een druk leven. Maar het stoort me niet en ik heb er geen last van. Gebeurt dat wel, dan weet ik wat me te wachten staat: minder dingen doen en m'n rust pakken. Verder ga ik gewoon door met alle activiteiten die ik onderneem. Heerlijk!
Die persoon vult 'practice what you preach' wel heel letterlijk in...