Soms heb ik namelijk het idee dat ik maar wat aan het doen ben. Ik ben nu zo'n drieënhalf jaar zelfstandig en fröbel flink wat aan. Kennelijk werkt het want de opdrachtgevers die ik in de loop der tijd aan me heb weten te binden, komen altijd terug. Dat is een prettig gegeven. Toch word ik al maanden geteisterd door een onrustig gevoel. Misschien hoort het erbij dat je als zelfstandige na een paar jaar stilstaat bij je 'CV'. Wie zijn mijn opdrachtgevers? Vind ik de opdrachten die ik uitvoer wel leuk of leuk genoeg? Of wordt het misschien tijd om op zoek te gaan naar andere opdrachtgevers?

Nu ik ongemerkt mensen om me heen verzamel die overwegen om te starten als zelfstandig ondernemer, kan ik me weer die gevoelens en gedachten van drie jaar terug herinneren. De spanning, de onzekerheid (krijg ik wel klanten, zal ik genoeg geld verdienen, ben ik wel goed genoeg in wat ik doe, waar moet ik beginnen met marketing, hoe vul ik mijn dagen in etc.). Soms lijkt het alsof ik diezelfde gedachtes en gevoelens opnieuw beleef, maar dan op een ander 'level'. Daarmee bedoel ik dat ik wél een soort onzekerheid ervaar, maar inmiddels genoeg vertrouwen heb in mijn zelfstandig ondernemerschap en mijn uiteenlopende capaciteiten.

Als ik de hulpboeken mag geloven bevind ik me in een dertigerscrisis. Zo bijzonder ben ik kennelijk dus niet. Afgezien van het feit of ik überhaupt geloof in een dertigerscrisis (volgens mij brengt elke leeftijd wel een 'crisis' met zich mee), betekent het wel dat ik kritisch naar mijn situatie wil kijken en voor mezelf wat dingen op een rij ga zetten.  Eigenlijk gaat het om twee essentiële vragen:

Welke opdrachten/bezigheden vind ik echt leuk?

Welke opdrachten/bezigheden vind ik, als ik eerlijk ben, minder leuk?

Of wordt het misschien hoog tijd voor een sabbatical? ;-)