Ik heb één zwak punt: mijn geheugen. Gebeurtenissen van jaren terug weet ik me vaag te herinneren. Plekken waarvan ik overtuigd ben dat ik er nooit ben geweest, daar ben ik, zo blijkt achteraf, wél geweest. Ik ben altijd op zoek naar mijn sleutels, berg belangrijke dingen zó goed op dat ik ze niet meer terugvind en ben in staat om de verjaardag van mijn moeder te vergeten.
Het grappige is dat ik mezelf bijna altijd verras als ik oude berichten bekijk. Ik ben dan bijvoorbeeld verrast door een bepaalde insteek of mening. Gek is dat natuurlijk niet. Juist omdat je als mens geen dag hetzelfde bent. Je praat eens met mensen, denkt na, zoekt informatie op, stelt een mening bij. Kortom, de Louise van een dag, een maand of een jaar terug is niet dezelfde als de Louise van vandaag.
Mijn weblog is een blog van hersenspinsels en praktijkperikelen. Ik ben blij dat ik vanaf nu gericht in deze 'database' kan zoeken!