Arrogant, afstandelijk, zakelijk, vriendelijk, open, gesloten, sociaal, introvert, extravert, naïef, slim, lui, sportief, sterk, afhankelijk, emotioneel dwingend… En zo is de lijst van labels die anderen ooit op me hebben geplakt oneindig. Maar wat zeggen die labels nou eigenlijk over mezelf?
Helemaal als mensen me beoordelen in dezelfde situatie. Dan is het toch gek dat twee mensen twee totaal verschillende meningen kunnen hebben over mij? Dan praten we niet over vaardigheden, want die kun je concreet meten. Het aantal fouten dat je maakt of het feit of je wel of niet op tijd bent. Bijvoorbeeld voor een deadline of een afspraak.
Hetzelfde geldt voor een opmerking zoals: 'Ik geloof je niet.' Hoezo geloof je me niet? Waar baseer je dat op? Wat geeft jou het idee dat je me niet kunt geloven? Is dat omdat je zelf weleens dingen zegt die niet geloofwaardig zijn? Of is jouw ervaring dat ik alles bij elkaar lieg?
Meningen en oordelen zijn subjectief. Vaak zeggen ze meer iets over de persoon die de mening verkondigt. Ik ben er inmiddels een beetje klaar mee. Voorheen zou ik afgaan op de mening van anderen en twijfelen aan mijn eigen perceptie, professionaliteit en mijn eigen persoonlijkheid. Ben ik arrogant? Afhankelijk? Kom ik écht zo zakelijk en afstandelijk over? Of valt het allemaal best mee?
Voortaan laat ik het los. Wat anderen denken is hun zaak en een kwestie van projectie. Ik blijf bij mezelf, gedraag me zoals ik denk dat goed is en blijf bij mijn eigen gevoel. En dat gevoel kan in elke situatie anders zijn én verschillen van het gevoel dat andere mensen hebben.