Zojuist las ik een quote van een docent die lesgeeft op het Centrum van Communicatie en Journalistiek. "Schrijven is geen kunst. Cursisten zijn vaak onzeker over hun eigen schrijfcapaciteiten. Daarom druk ik ze op het hart dat schrijven een ambacht is."
Ik vraag het me af. Natuurlijk zijn er standaard regeltjes waar een goede, heldere tekst aan moet voldoen. Volg je die regeltjes dan kom je een heel eind. Daarna komt in mijn ogen pas de uitdaging. De juiste saus over de woorden gooien, een beetje mengen, nadenken, je gevoel volgen. En dan praat ik niet eens over literaire hoogstandjes, bijvoorbeeld in de vorm van een roman!
Wellicht heeft het ook te maken met het soort tekst dat je wilt schrijven. Informatieve teksten zijn redelijk goed in een format te gieten. Bij website- en brochureteksten komt al iets meer kijken: tone of voice, de 'feel', etc. En ja, ik geloof wel in de regel: oefening baart kunst. Maar is het 'kunstig' genoeg om jezelf in positieve zin te onderscheiden?
Ik heb mij altijd verbaasd over het slag mensen dat docent kan worden aan een centrum, hogeschool of andere broedplaats voor journalistiek en communicatief talent. Schrijven is inderdaad ambachtelijk, maar geen aan te leren ambacht. Je hebt het in je, of je hebt het niet. Veel mensen denken dat ze het in zich hebben.
Een groot aantal vergist zich daarin.