Heerlijk om aan het zelfvertrouwen van mijn deelnemers te werken en ondertussen zelf keihard geconfronteerd te worden met het feit dat ik zelf hier en daar vertrouwen in mezelf mis. Nu ik met iets nieuws bezig ben ontpopt mijn onzekerheid als een vlinder uit haar coconnetje.
Net als de eerste keer heb ik er moeite mee om de training onder de aandacht te brengen. Want god o god. Ja, ik vraag er geld voor. En niet een paar euro. Je kunt er een nieuwe jas van kopen. Tja, da's best veel geld. Geld dat ik vraag om bij mijn training aanwezig te zijn. Een training waarin je werkt aan je mentale conditie. Aan jouw zelfbewustzijn, veerkracht en geluk. Ja inderdaad Louise. Dat is absoluut GEEN geld waard.
Ik moet er zelf hartelijk om lachen. Het is een belachelijke denkwijze. Want is je goed voelen niet heel veel waard? De eerste training was binnen een paar weken vol. Zonder dat ik iemand heb horen klagen over het bedrag. Sterker nog, al zou ik een dergelijke training volgen, dan vind ik 149 euro best weinig! Oké, het was wél een speciale actie. En dan nog vond ik het moeilijk om deze training te promoten. Wat gaat er mis in m'n hoofd?
Bij tekstschrijfopdrachten heb ik het niet. Daar vraag ik, zonder al te veel moeite, gemiddeld 75 euro per uur. Bij individuele coaching vind ik dat lastiger en bij deze nieuwe training moet ik mezelf helemaal streng toespreken. Misschien omdat ik bij coaching en training voor mijn gevoel meer mezelf verkoop en bij tekstschrijven een dienst die ik los zie van mezelf.
Dit heeft wel wat mentale aandacht nodig ;-). Eens kijken hoe dit gaat als ik een paar trainingen verder ben...