Ik vind het een lastige, net als jij..........wat schrijf je wel en wat schrijf je niet. Ik merk dat ik graag weblogs lees waarin mensen niet alleen maar over hun vakgebied schrijven, zakelijke tips, eindeloze artikelen. Maar wat moet ik nu schrijven.........
In mijn weblog probeer ik een balans te vinden tussen zakelijk en persoonlijk mijn bedrijf te presenteren: te vertellen van de drijfveren en passie achter een dienst, wie mijn samenwerkingspratners zijn en waarom..........
Maar inderdaad je chrijft niet over een klant maar misschien kan je wel over de problematiek schrijven zodat je de privcy van de klant niet aantast want dat vind ik wel een belangrijke op een weblog: je mag zelf wel herkenbaar zijn maar niet de privacy van een ander aantasten.

Met vriendelijke groet
Lia Donkers

Inderdaad Louise, de mens achter het blog... En met de veranderingen op deze site dreigt die verloren te gaan. Minder interessant, want te veel zakelijk geblabla met minder variatie. Groet, Rick.

Ik worstel er ook mee. Met de 'persoonlijke' kant op mijn weblog zit het wel goed, denk ik. Ik vraag me vooral af of ik met mijn tips (die natuurlijk eigenlijk meningen zijn) soms niet arrogant overkom. Of ik niet anderen (en dus potentiële opdrachtgevers) voor het hoofd stoot door dingen te schrijven die zij heel anders zien.
Maar aan de andere kant: een weblog is uitgevonden om informatie, tips en meningen uit te wisselen. Als je het ergens niet mee eens bent, kun je ook reageren om een discussie op gang te brengen.

Ben het ook met je eens dat alleen schrijven over je eigen vakgebied uiteindelijk onpersoonlijk en saai wordt. Daarom schrijf ik regelmatig berichten over taal die me geraakt heeft. Zo komt het persoonlijke naar voren, en schrijf ik zijdelings tóch over mijn vakgebied!

En wat jouw weblog betreft: je schrijft, coacht en traint, en over die dingen schrijf je je log vol. Dat zorgt naar mijn mening voor voldoende afwisseling, en in elk bericht stop je een persoonlijke noot. Je toont je daarnaast deskundig, maar je staat open voor andermans meningen. Volgens mij doe je het zo slecht nog niet!

Tot slot: er zijn ook zakelijke webloggers die zich om deze dingen absoluut niet druk maken en er lustig op los schrijven. Waarschijnlijk hebben zij wél de meeste lezers. Met andere woorden: voor de meeste lezers zullen onze logs te lauw zijn. Maar zijn dat ook de juiste lezers? Ik heb liever 20 lezers die mijn opdrachtgever kunnen worden en iets uit mijn verhaal halen, dan 100 lezers die alleen maar op mijn weblog komen om de sensatie.

Dank voor jullie reacties. Ik heb als leidraad het volgende: heb ik geen negatief gevoel bij een bericht, dan zet ik deze online. Echter, zodra ik maar een klein beetje twijfel, dan laat ik het bericht even liggen en kijk ik er later nog eens naar. Twijfel ik heel erg, dan laat ik het berichtaan een ander lezen en vraag ik wat hij of zij van het bericht vindt. Meestal zijn dat berichten waar een opdrachtgever in wordt genoemd, een privacykwestie dus.

@Arjan. Wat het geven van tips betreft. Je mag veronderstellen dat een professioneel tekstschrijver bekwaam genoeg is om tips te geven. In mijn ogen is er dan zeker geen sprake van arrogantie. Daarnaast probeer ik bij het geven van tips altijd een nuancering in mijn taalgebruik aan te brengen. En wat je zelf ook zegt: als mensen het niet met je eens zijn dan is er altijd de mogelijkheid om een reactie te plaatsen. Dat is juist de kracht van een weblog!