'Goh, ik dacht dat je ouder was', toen ik de woorden had uitgesproken wilde ik ze direct terugstoppen in m'n mond. Wat zeg ik nou weer? Goede binnenkomer Louise. En dat bij een nieuwe klant...
Gelukkig kon de klant er wel om lachen. Toen hij voor ons een kopje koffie ging halen in de andere kamer hoorde ik 'm gniffelen. 'Ouder?', ging hij verder in op mijn opmerking terwijl hij de koffie op tafel zette. 'Hoeveel ouder dan?'
'Nou ja, uh... Ik dacht dat je rond de vijftig was...'
'Vijftig?! Nee joh, dat duurt nog even! Hoe kom je daar nou bij...?' En zo begon het eerste gesprek bij klant X voor wie ik websiteteksten ga schrijven. Wat was ik blij dat leeftijd voor hem geen issue is. En dat hij de humor van mijn onhandige spontaniteit wel inzag. Het had ook anders kunnen uitpakken. Voor hetzelfde geld was mijn uitspraak helemaal verkeerd gevallen en was het gesprek een stuk minder prettig verlopen. Een wijze les voor de volgende keer...
Niet dat we nou allemaal heel joviaal moeten gaan doen, maar dan is het ook niet meer spontaan...