Van jezelf houden. Lief zijn tegen jezelf. Zelfliefde. Het klinkt zo ongelooflijk soft. Zo niet-Nederlands. In ons land heerst de mentaliteit: doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Van jezelf houden, onzin. Gewoon je dagelijkse dingen doen, veel bereiken en aardig zijn tegen je medemens. Dat is nog acceptabel. Ook ik was doordrenkt van deze mentaliteit.
Gek eigenlijk. Zelfliefde is not done. Net zoals jezelf accepteren zoals je bent. Gaap… Hoezo mezelf accepteren zoals ik ben?! Ja, eerst moeten die nare gevoelens en irritante eigenschappen gedeleted worden. Eerst moet ik carrière maken. Eerst wil ik dat prachtige (koop)huis, een partner en kinderen. Eerst, eerst eerst… Wanneer breekt de dag aan dat je helemaal tevreden bent?
Perfecte mensen bestaan niet (en trouwens, wat is perfectie? Perfectie is persoonlijk. Wat voor de een perfect is, is voor een ander onacceptabel). Iedereen heeft goede en minder prettige eigenschappen. Zonder het donker is er geen licht. Wachten totdat je geen depressieve buien meer hebt, alle chocola en chips in huis kan laten liggen of die flitsende carrière hebt voordat je jezelf accepteert is zelfpijniging.