Het gaat niet om tientjes. Niet eens om honderden euro´s. Nee, ik kan er zeker een paar maanden van leven. In goed vertrouwen blijf je je inzetten, bel je op, stuur je mails, ga je gesprekken aan. Totdat de grens is bereikt. Geen zoethoudertjes meer voor mij. Ik ben sinds een paar weken gestopt bij deze opdrachtgever.

Hij wil niet betalen of kan niet betalen. In feite maakt het niet uit. De tijd die ik in deze opdrachtgever steek kan ik beter besteden aan andere opdrachtgevers. Opdrachtgevers die wél betrouwbaar zijn en hun woord nakomen.

Ik ben best geduldig. Erg begripvol. Volgens sommige  mensen misschien wat naïef. Het zij zo. Ik kan mezelf recht in de ogen kijken en zeggen dat ik er alles aan heb gedaan. Natuurlijk vind ik het jammer. Maar ook ik moet mezelf onderhouden. En dat gaat niet met gebakken lucht.

Gelukkig heb ik een goede boekhouder. Samen met een incassobureau probeert hij om deze kwestie zo goed mogelijk aan te pakken. Daar ben ik dankbaar voor. Want ik ben niet het type dat als een pitbull achter m'n centen aangaat. 'Een kat in het nauw maakt rare sprongen', zegt mijn boekhouder over deze kwestie. Wees gewoon eerlijk denk ik dan. Als je het geld niet hebt, verzin geen leugens en los de kwestie op een manier op die wel haalbaar is.

Voor alles is kennelijk een eerste keer. Ik had nooit gedacht dat ik ooit samen zou werken met een incassobureau. 8 maart word ik betaald, zo schrijft de opdrachtgever aan het incassobureau in een e-mail. De volgende (loze?) belofte. Wat er precies wordt betaald staat er overigens niet in.

Omdat ik niet het type ben dat met modder wil smijten, noem ik geen namen. Als ik concreet bewijs heb dat meer mensen gedupeerd raken, of op andere manier onrecht wordt gedaan, dan kom ik daar zeker op terug.