Het moet niet gekker worden. Taarten maken? Ik kan echt wel merken dat ze zwanger is. Tjezus, wat ik daar nou mee? Ik ga toch zeker niet tussen allerlei burgertrutjes een taart maken? Wat een uitnodiging voor een workshop taarten maken niet voor gedachtes kan oproepen. Het was overduidelijk dat ik te maken had met pure weerstand. En waar je enorme weerstand tegen hebt, daar moet je wat mee.

Dat gebeurt mij niet. Opdrachtgevers die niet betalen. Mensen die je zoet houden, blijven uitstellen, mooie verhalen vertellen, zelfs tegen je liegen. Ik geloof graag in de goedheid van de mens. Dus geef ik iedereen het voordeel van de twijfel. Maar helaas. De realiteit is anders. Ik heb nu toch echt te maken met een wanbetaler.

Nederlanders zijn koel. Afstandelijk. Koude kikkers. Van kinds af aan wordt het er al in gestampt. Je mag niet huilen ('stil maar, er is helemaal niks aan de hand'). Niet kwaad worden ('nu ophouden jij, anders ga je NU naar bed'). Niet jaloers worden ('samen delen, dat is niet alleen van jou'). Je moet vooral lief en stil zijn. Anders krijg je geen aandacht en liefde.

Rennen, vliegen, hollen en dan stilstaan. Stilstaan om te beseffen dat het hollen niet zo prettig is. Ik word er onrustig van, opgefokt en emotioneel labiel.