Mentaal fit en sterk: JIJ bepaalt.
Rubriek: Coaching • Mental Fitness 4U • Onrust en stress • Persoonlijk • 

Terugblikken en vooruitkijken. December is bij uitstek de maand om de balans op te maken. Voor mij voelt deze maand een stuk heftiger. Want ik kijk vanwege mijn verhuizing niet terug op een jaar, maar op 15 jaar.

15 jaar lief en leed. 15 jaar waarin een hoop is gebeurd, zowel op werkgebied als privé. Vol goede moed vertrok ik vanuit Brabant naar Noord-Holland. Zonder enige angst of twijfel of ik me goed zou voelen. Of ik een baan zou vinden. En of ik hier gelukkig zou worden. De enige zekerheid was de relatie met mijn partner van destijds. We hadden niet eens een huis samen, dus woonden we tijdelijk bij zijn ouders.

Als pas afgestudeerde jonge vrouw ging ik op zoek naar mijn eerste vaste baan. Dat was al drama. Want, wat wil ik nou eigenlijk? Wat vind ik leuk? En wat kan ik nou eigenlijk met een redelijk vage, niet praktische studie als sociale psychologie?

De moed zonk me bijna in de schoenen totdat ik een advertentie vond van een reclamebureau. Gezocht: eindredacteur voor een onderwijstijdschrift. Ik trok de stoute schoenen aan, schreef een creatieve sollicatiebrief en deed er een opvallende foto bij. Gebundeld in een A4-map wilde ik dit bedrijf prikkelen om mij uit te nodigen voor een gesprek. Geen idee of de baan iets voor me was, maar ik kon het allicht proberen. Na een schrijfopdracht die ik succesvol uitvoerde, werd ik aangenomen. Mijn eerste werkavontuur kon beginnen!

Strenge werkcultuur
Meijers Media was een jong en dynamisch bedrijf dat werd geleid door Raoul Meijers. Een man die zodanig inspireerde dat je alles voor hem deed. 'Nee' was geen optie. Voor het bedrijf natuurlijk geweldig, voor de gezondheid van medewerkers wellicht wat minder. Er heerste een ongeschreven, strenge werkcultuur. Om 17 uur de pc uitzetten was bijvoorbeeld not done. Er werd gewerkt als paarden en ik deed er braaf aan mee. Ik beet me vast in mijn werk, maakte overuren daar zeg je u tegen, en verzette bergen met werk.

Als ik terugkijk leefde ik op een eiland. Ik was alleen maar bezig met mijn werk, pauzes vond ik nutteloos, tijd voor familie en vrienden had ik nauwelijks en mijn partner? Die moest niet zeuren als ik vrijdag na werktijd ook nog de kroeg in dook om te borrelen met collega's.

Ik leefde van deadline naar deadline. Ik had precies 1 avond per maand rust en voldoening: de avond dat het magazine naar de drukker ging. De dag erop begon het feest van voren af aan. Plannen, de inhoud bepalen, freelancers aansturen, interviews afnemen, scholen benaderen, teksten schrijven, teksten redigeren, teksten klaarmaken voor de vormgever. Als ik nu terugkijk denk ik alleen maar: hoe heb ik dit 3 jaar kunnen volhouden in mijn eentje?

Cadeau aan mezelf?
Mijn fanatisme werd beloond met een depressie en burn-out. Als strebertje zei ik nooit nee tegen extra werk, voelde ik me oververantwoordelijk en kon ik moeilijk dingen uit handen geven. Hoe anders sta ik nu tegenover mijn werk! Veel relaxter, binnen mijn eigen grenzen en mogelijkheden. Spijt van mijn doorgeslagen enthousiasme van destijds heb ik niet. De ervaring kan ik mooi gebruiken tijdens mijn lezingen, cursussen, trainingen en workshops.

Kijk eens terug op jouw eerste baan en hoe je erin stond. Ben jij veranderd in de loop der tijd? Ben je blij met deze verandering? Of zou je graag dingen anders willen zien? Zo ja, wat ga jij eraan doen om deze verandering te bereiken?

 

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar je gestuurd
     ter bevestiging van je reactie.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.

Vanzelfsprekend zijn er een paar gedragsregels betreffende de inhoud van je reacties.