Mentaal fit en sterk: JIJ bepaalt.
Rubriek: Grenzen verkennen • Ondernemer • Persoonlijk • 

De zon en fysieke afstand tot mijn werk hebben me goed gedaan. Het was een week van rust, nadenken en beslissingen nemen.

Al voordat ik op vakantie ging draaide mijn hoofd op volle toeren. Al mijn vrije tijd werd gaandeweg opgeslurpt door werk en hobby's. Had ik een uur over dan moest ik keuzes maken die op het eerste oog nergens op slaan. Zal ik de afwas doen? Mijn lesgeefchoreografieën doornemen? De verhuisdozen uitpakken? Mijn administratie bijwerken? Of alvast aan die nieuwe opdracht beginnen? Ik wist dat ik keuzes moest maken. Ik houd van rust in mijn hoofd en die rust was voor mijn vakantie in de verste verte niet meer te bekennen.

Ik vertelde al over het magische woord: NEE. Met mijn vriendin, zelfstandig fysiotherapeute op Curacao, heb ik ook over 'NEE zeggen' gebrainstormd. Elk uur dat ze niet werkt, mist ze inkomsten. Dat maakt dat NEE zeggen lastiger is voor een zelfstandige, dan voor iemand in loondienst. Zeg je NEE, dan loopt je klant zo naar een ander en bevalt het bij die ander, dan ben je de klant kwijt. Anderzijds; mijn vriendin merkt dat klanten best bereid zijn om een week of twee te wachten. Willen ze dat niet, dan kunnen ze naar een vervangende fysiotherapeut. Uiteindelijk blijkt dat bijna geen enkele klant uit haar klantenkring van deze mogelijkheid gebruikmaakt.

De komende vier maanden heb ik mijn handen vol aan Woonwaard en lopende opdrachten. Daar wil ik ook al mijn energie insteken. Nieuwe aanvragen zal ik dus zoveel mogelijk doorschuiven naar collega-tekstschrijvers. Als me wordt gevraagd om in te vallen voor een groepsles, gebruik ik het magische woord. Zeven lesuren per week is op dit moment meer dan genoeg! Daarnaast krijgt mijn traineeship voor nationaal Bodybalance-trainer in mijn vrije tijd alle prioriteit. Mijn coachings- en counselingopleiding zal daardoor een stuk minder aandacht krijgen, maar het is even niet anders.

Prioriteiten stellen en keuzes maken. Het is even slikken, maar uiteindelijk werpt het wel z'n vruchten af. Kwakkel je ook nog eens met een loopneus, hoofdpijn, keelpijn en een lichte temperatuursverhoging, dan is de maat vol en de grens bereikt. Mijn lichaam schreeuwt om rust en dwingt me om direct actie te ondernemen. Het resultaat: ik moet erkennen dat ik ziek ben. Iets waar ik een bloedhekel aan heb en niet op zit te wachten. Helaas, het is niet anders. En bovendien, waarom zouden zelfstandig ondernemers niet ziek mogen zijn?

 

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar je gestuurd
     ter bevestiging van je reactie.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.

Vanzelfsprekend zijn er een paar gedragsregels betreffende de inhoud van je reacties.