Mentaal fit en sterk: JIJ bepaalt.
Rubriek: Persoonlijk • 

De afgelopen tijd heb ik verschillende starters gesproken. Daarbij viel me één ding in het bijzonder op: ze leggen de lat ontzettend hoog.

Hoe hoger de lat, hoe groter de kans op teleurstelling. Verwachten dat je eerstvolgende training tjokvol zit, terwijl je koud een maand bezig bent met acquisitie is niet reëel. Een coach die zich net heeft ingeschreven bij de Kamer van Koophandel kan niet verwachten dat hij per direct één cliënt per week binnenhaalt. En zo kan ik nog meer voorbeelden noemen van enthousiaste starters die regelrecht afstevenen op een teleurstelling.

Is het overenthousiasme? Is het onderschatting van het onderdeel acquisitie? Of is het onwetendheid? Misschien is het vooral dat laatste. Hoe je een ondernemingsplan schrijft kan makkelijk achterhaald worden. Alle tips en trucs inclusief een compleet stappenplan download je eenvoudig van de site van de Kamer van Koophandel. Maar, hoeveel klanten je binnenhaalt binnen een bepaalde periode staat nergens vastgelegd. Door je eigen bril bepaal je wat haalbaar is. En die bril is verre van realistisch als ik zo om me heen kijk.

Daarnaast denk ik dat het onderdeel acquisitie flink wordt onderschat. Starters zijn vaak bedreven in datgene wat ze verkopen, maar beseffen niet goed dat acquisitie een vak apart is. Eigenlijk worden ze gedwongen om er een vak bij te leren: jezelf en/of je diensten verkopen. Als je niet de financiële mogelijkheid hebt om hulp hierbij in te schakelen, dan kun je het om die reden nog best zwaar krijgen.

Natuurlijk is het als starter goed om doelen te stellen. Maar, hoe bepaal je wat een realistisch doel is? Wanneer mag je jezelf op de borst kloppen en wanneer moet je jezelf een schop onder de kont geven? Wat vooral helpt is praten en delen. Praat met collega-ondernemers, deel je onzekerheden en check of jouw doelen wel reëel zijn. Kortom, praat met gelijkgestemden. De kans is dan groot dat je jezelf behoedt voor ontmoediging en waarschijnlijk zelfs een vorm van opluchting ervaart.

 

Frank Perquin • 11-09-2009, 10:04
Goed gesignaleerd. Wij komen, overigens niet alleen bij starters, vaak onrealistische verwachtingen tegen als het gaat om het binnenhalen van nieuwe klanten en omzet. Vooral dienstverleners, zoals adviesbureau's hebben er een handje van om te verwachten dat de hele wereld op hen zit te wachten. In het afgelopen jaar zie je in zijn algemeenheid dat aankoopbeslissingen worden uitgesteld en dat je dus harder (en langer) moet werken om een opdracht binnen te halen. Op zich is daar niets mis mee, de oververhitting in de economie maakt het wel érg makkelijk om voor jezelf te beginnen. Nu scheiden de ondernemers zich van de amateurs. Beetje hard is dat wel, maar die zuiverende werking komt ons als ondernemers straks allemaal ten goede.
Arjan Jonker • 11-09-2009, 15:59
Voor mij was het in het begin gemakkelijk: ik had geen verwachtingen. Ik zou wel zien waartoe het leidde. Maar ik moet ook eerlijk zijn: mijn situatie was niet die van de klassieke ondernemer met hoge ambities. Ik ben erin gerold via een tijdelijk werkverband, toen mijn baas me zei dat hij me dan wel geen vast contract kon bieden, maar wel graag regelmatig gebruik van me zou willen maken.

Inmiddels is dat uiitgegroeid tot iets wat ik heel mooi vind: een nog steeds groeiend tekstbureau waarmee ik inmiddels genoeg verdien om het full-time te doen, waarnaast ik genoeg tijd overhoud voor andere leuke dingen als vrijwilligerswerk. En het mooiste: bijna zonder stress. Daar waak ik ook voor: ik hoef niet van 's ochtends tot 's avonds en in de weekenden aan het werk te zijn. En belangrijker: dat wil ik ook niet.

Wat de lat betreft: die stel ik niet hoog, maar realistisch. Elk jaar een beetje hoger. En als ik het punt bereikt heb waarop ik denk: zo is het goed, er hoeft niet meer bij, is het ook gewoon goed. Dan hoef ik niet meer geld te verdienen omdat de wereld vindt dat je als ondernemer steeds meer moet willen. Ik wil balans, en ik ben hard op weg die te vinden.

Het klinkt bijna arrogant, als ik dit zo teruglees, maar het is mijn filosofie en daar wordt ik écht blij van.

Nog even een praktijkvoorbeeld: dit jaar heb ik samengewerkt met een vormgever die alles wilde; het grootste in dit en het grootste in dat. Hij zei opdrachten bij de vleet te hebben, was al mensen aan het aannemen, etc. etc. Toen bleek dat hij absoluut niet geschikt is voor het ondernemerschap zoals hij dat wilde. Hij ging voor kwantiteit, en leverde nauwelijks kwaliteit. Inmiddels is hij weer in loondienst...

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar je gestuurd
     ter bevestiging van je reactie.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.

Vanzelfsprekend zijn er een paar gedragsregels betreffende de inhoud van je reacties.