Mentaal fit en sterk: JIJ bepaalt.
Rubriek: Bewustwording • Emoties • Gedachten • Mental Fitness 4U • 

Aan woede hangt een negatief label. Ergens logisch want woedende mensen kunnen zich als orkanen gedragen. Toch kan woede ook heel functioneel zijn. De emotie vertelt je dat er over je grenzen wordt gestapt en dat het tijd wordt voor actie.

Op het moment dat woede je overvalt kun je meestal niet meer zo helder denken. Als ik woedend ben giert de adrenaline door m'n lijf en wil ik het liefste schreeuwen en schelden. Ik wil dingen stukslaan. Mensen pijn doen. Stennis maken en flink stampvoeten.

Ben ik razend op een dierbare, dan wil ik de meest gemene dingen zeggen die in me opkomen. En dat lukt fantastisch. Probleemloos zet ik de aanval in op de zwakke plekken van de ander. Even lekker hun wondjes openkrabben. Heerlijk! Als een wervelstorm ga ik tekeer. Ik pijn, die ander ook pijn!

Stormt er ook nog eens een leger van gedachten binnen, dan ben ik helemaal niet meer te stoppen. 'Hoe durft hij?' 'Wat een belachelijke reactie.' 'Niemand doet mij dat aan.' Mijn woede wordt gevoed en mijn frustratie wordt groter en groter.

Gisterochtend had ik zo'n woede-aanval. Ik las iets waardoor mijn haren overeind gingen staan. Als ik vuur kon spuwen dan had ik nu geen huis meer. Tjezus wat was ik pissig. Tot tien tellen hielp niet. Tot honderd, zover kwam ik niet eens. De woede eiste mijn aandacht en wilde reageren op de desbetreffende persoon. NU meteen. NU, NU NU. Doe wat, zeg wat, reageer!

Gelukkig werd mijn verstand niet helemaal platgewalst. 'Niet op hem reageren!' flitste als een rood stoplicht door m'n hoofd. 'Doe wat anders!' Dus sms'te ik een vriend, belde ik een vriendin, nog een vriendin, nam ik een lange douche en ben ik daarna als een razende door m'n huis gegaan. Problemen waar ik normaal last van hem (dingen weggooien), waren plotseling geen probleem meer. Ik voelde me sterk, strijdvaardig en energiek. Nu is het klaar. Over. Mijn grens is bereikt.

De woede heeft m'n huis verlaten. Ik ben weer rustig maar heb tegelijkertijd mijn kracht hervonden. Dank je wel woede!

 

Marc Vaessen • 13-03-2011, 15:46
Goed van je dat je je woede hebt kunnen gebruiken voor iets goeds, al zou ik niet graag in je buurt willen zijn als je zo woedend bent :P
Louise Hildebrand • 13-03-2011, 20:01
Haha. Ik denk niemand ;) En zo wel dan kan diegene me het beste laten razen en tieren.
Joop • 14-03-2011, 15:52
Ow wat heerlijk dit verhaal ik kan me er zo goed in vinden.

Ik ben van mezelf een behoorlijke binnen vetter en kan ook de laatste tijd moeilijk dingen voor mezelf houden.
Dus dan ga ik me gewoon in die tussen tijd gewoon een woede aanval aan praten, en dan ben ik daarna een heel stuk rustiger :D
Echte goeie woede aanvallen heb ik zelden maar dan moeten er wel hele rare dingen gebeuren.
Louise Hildebrand • 15-03-2011, 09:23
@Joop. Het interessante van woede is dat je ook meer over jezelf leert. Als iets of iemand je triggert is er kennelijk iets in jezelf waar naar gekeken mag worden.
Joop • 17-03-2011, 12:58
Daar ben ik het geheel mee eens, en ik ben zelf ook steeds minder bezig om mijn frustraties binnen te houden.
Niet dat ik het altijd toon naar anderen in ieder geval een stuk minder, maar meer tegen mezelf als er iets dwars is ff gaan uit zoeken waarom dat is.
Gister kwamen er zomaar na een gesprek met iemand frustratie's boven waar ik zelf van was geschrokken, niet dat ik ze geuit had naar die persoon, want daar schoot ik op dat moment weinig mee op.
Ik begin het dan een uitdaging te vinden om te kijken waar het vandaan komt.
Uit eindelijk is het dan best komish dat, dat het geen was geweest waar je mee zat.
.
Louise Hildebrand • 17-03-2011, 17:06
Emoties zijn boodschappen voor de persoon die de emotie ervaart. Als iedereen verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar eigen emoties zou de wereld er een stuk relaxter uitzien. Hmm, ik ga er eens een blog aan wagen ;)
Joop • 17-03-2011, 19:24
In feite neemt iedereen ook wel verantwoording voor zijn/haar emoties op hun eigen manier.
Ik ben meer van mening dat we er te moeilijk over nadenken, hoe we met onze emoties horen om te gaan.
Louise Hildebrand • 17-03-2011, 21:37
Ik denk inderdaad dat we er te moeilijk mee omgaan. Tegelijkertijd denk ik dat mensen niet altijd verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen gevoelens. Je ziet dit vooral in relaties terug: liefdesrelaties, familierelaties, vriendschap of werkgerelateerde relaties. Ga maar eens bij jezelf na: hoe vaak verwacht je dingen van anderen puur en alleen zodat jij een goed gevoel krijgt? (en ik ben geen haar beter, geloof me ;-))

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar je gestuurd
     ter bevestiging van je reactie.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.

Vanzelfsprekend zijn er een paar gedragsregels betreffende de inhoud van je reacties.