Mentaal fit en sterk: JIJ bepaalt.
Rubriek: Persoonlijk • 

Als ik ergens een hekel aan heb dan zijn het wanbetalers. Niet zozeer diegenen die wel willen betalen (maar om welke reden dan ook niet kunnen betalen). Nee, het gaat om de groep zuinige krenten die, ook al is een dienst naar behoren uitgevoerd, vinden dat ze niet hoeven te betalen.

Gelukkig heb ik er nooit direct mee te maken gehad. Helaas heb ik er nu wel mee te maken, indirect dan. Een opdrachtgever die ik heb doorgeschoven speelt een spelletje met de journaliste die de opdracht heeft overgenomen. De opdrachtgever is geen bestaande klant van me, dus kan ik hem er niet zelf op aanspreken. Dat zou raar zijn en ergens vind ik het ook niet mijn probleem. Toch voel ik me wel enigszins verantwoordelijk. Ik heb verder geen binding met de opdrachtgever, want ik heb alleen het eerste gesprek gevoerd. Wat is dat toch dat ik nu alsnog kopzorgen heb over een opdracht die ik heb doorgeschoven?!

 

Barbara • 26-10-2009, 12:59
Dat is je verantwoordelijkheidsgevoel :-)
Louise Hildebrand • 26-10-2009, 13:47
Dank voor je reactie! Lastige is om te bepalen waar de grens ligt... In ieder geval heb ik mijn best gedaan en heb ik namens de journaliste een (btw-)factuur gestuurd. Ik zie zojuist dat de opdrachtgever heeft betaald. Gelukkig!
Xiwel • 26-10-2009, 14:54
Wanbetalen hangt nauw samen met wanleveren. Het een lokt het ander uit. Je kan dan ook maar beter niet tussen dergelijke partijen zitten. Laat de betaler en leverancier met elkaar een betalingsafspraak maken, die zij zelf natuurlijk moeten nakomen. Als je werk/tijd gestoken hebt in het binnenhalen van werk voor een collega, dan moet je die betaling met die collega afspreken.

Zelf heb ik grote projecten gedaan en was ik leverancier en koper van diensten en materialen. Met klanten en toeleveranciers werden duidelijke betalingsafspraken gemaakt. Zo moet een leverancier geld krijgen om de materialen voor hun product te kunnen aanschaffen. Je kan niet verwachten dat een leverancier maar alles voorschiet tot zij hun eindproduct afleveren. Toch moet je zo'n levarncier ook niet teveel voorschieten, anders is er geen financiele prikkel om het werk te voltooien en (op tijd) te leveren.

Met alleen diensten (dus geen hardware als stenen of computers) is het allemaal wat makkelijker. De kosten liggen dan vooral in de tijd die je in het eindproduct stopt. Maar ook daar geldt als een betaler stopt met op tijd betalen, stop dan ook met het leveren.
Reiziger • 01-11-2009, 15:11
Ik heb een tijdje voor de lol en als vriendendienst er wat bij-gefreelanced voor een business-to-businessmagazine. Betaalde prima maar ik moest wel maanden op mijn geld wachten. Gelukkig hoefde ik er niet van te leven, maar als je dat wel moet doen ben je mooi de klos.
Een collega die het vaste bestaan verruilde voor dat van freelancer vertelde me ooit dat hij de helft van zijn tijd bezig was klanten achter de broek aan te zitten om zijn rekeningen betaald te krijgen. Dat nodigt niet echt uit om die stap te zetten.

Reageer op dit artikel

Naam: E-mail: * Website:
Reactie:
*   Bij de eerste keer reageren wordt er een e-mail naar je gestuurd
     ter bevestiging van je reactie.
Onthoud mijn gegevens
Stuur e-mailnotificatie nieuwe reacties.

Vanzelfsprekend zijn er een paar gedragsregels betreffende de inhoud van je reacties.