Deze opmerking kreeg ik laatst te horen en zorgde voor een interessant gesprek. Want, hoe zinvol is coaching eigenlijk?

Sommige mensen roepen heel hard dat het niet goed gaat. Soms schemert een persoonlijke situatie subtiel door. Tussen neus en lippen door wordt gezegd: 'Ik loop tegen een burn-out aan.' 'Ik moet voor m'n gezondheid afvallen.' 'Die werkdruk, die ligt veel te hoog.' 'Ik wil nu écht meer rust in m'n lijf.' 'Die gedachten, ik word er gek van. Maar...'

Als zelfstandige kan ik mailen wat ik wil. Geen baas die me terugfluit of me een schuldgevoel aanpraat. Maar hoe zit het met werknemers? Is het verstandig om privé e-mailverkeer zo veel mogelijk in te dammen?

Lesgeven is een hobby van me. En dat is maar goed ook. Ik heb eens uitgerekend wat ik ongeveer per uur verdien. Rijk zal ik er niet van worden...

Op de sportschool waar ik wekelijks lesgeef is me vooral één ding opgevallen: veel mensen die lid worden haken na een tijd af en komen, ondanks het feit dat ze aan een abonnement vastzitten, nooit meer terug. Waar ligt dat nou aan?